دانشگاه علوم پزشکی همدان
  • تاریخ انتشار : 1403/02/29 - 13:56
  • تعداد بازدید : 98
  • تعداد بازدیدکنندگان خبر : 86
  • زمان مطالعه : 4 دقیقه
دکتر حسن محمودی همزمان با هفته ملی جمعیت مطالبی در خصوص خطرات بیماری مقاربتی سیفلیس بر سلامت مادر و جنین ارائه داد.

دکتر حسن محمودی همزمان با هفته ملی جمعیت مطالبی در خصوص خطرات بیماری مقاربتی سیفلیس بر سلامت مادر و جنین ارائه داد.

سیفلیس یک عفونت مقاربتی (STI) است که از طریق رابطه جنسی یا تماس پوستی گسترش می یابد و در صورت عدم درمان می تواند منجر به مشکلات جدی بر سلامت فرد شود.این عفونت در چهار مرحله (اولیه، ثانویه، نهفته و سوم) ایجاد می شود. هر مرحله می تواند علائم و نشانه های متفاوتی داشته باشد.
مرحله اولیه: در این مرحله سیفلیس، ممکن است یک یا چند زخم در قسمت هایی از بدن مانند:آلت تناسلی، واژن، مقعد، راست روده و لب یا دهان ایجاد شود. این زخم ها معمولا (اما نه همیشه) سفت، گرد و بدون درد هستند. بهبود زخم معمولاً ۳ تا ۶ هفته طول می کشد، توصیه می شود پس از بهبود زخم ها جهت جلوگیری از انتقال عفونت به مرحله ثانویه درمان ادامه یابد.
مرحله ثانویه: این مرحله هنگامی که زخم اولیه شما در حال بهبود است یا چندین هفته پس از بهبود زخم معمولا بثورات پوستی در یک یا چند ناحیه از بدن، همراه با تب، غدد لنفاوی متورم، گلو درد، ریزش مو تکه تکه، سردرد، کاهش وزن، دردهای عضلانی و خستگی ظاهر شود و در صورت عدم پیگیری جهت درمان مناسب، عفونت به مراحل نهفته و احتمالاً سوم سیفلیس منتقل می شود.
مرحله نهفته: در این دوره هیچ علامت یا نشانه قابل مشاهده ای وجود ندارد و سال ها سیفلیس در بدن افراد بدون درمان ممکن است باقی بماند.
مرحله سوم: هنگامی که افراد مبتلا به سیفلیس درمان نشده باشند ممکن است بسیاری از سیستم های اندام مختلف مانند: قلب و عروق خونی، مغز و سیستم عصبی را تحت تاثیر قرار دهد.در این مرحله بیماری بسیار جدی است و ۱۰ تا ۳۰ سال پس از شروع عفونت رخ می دهد و به اندام های داخلی آسیب می رساند و می تواند منجر به مرگ شود.
راههای انتقال سیفلیس: این بیماری با تماس مستقیم با زخم سیفلیس در حین رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی یا از مادر مبتلا به سیفلیس به جنین او سرایت کند. خلاف تصور عموم انتقال از طریق تماس اتفاقی با اشیاء مانند:صندلی توالت، دستگیره های در، استخرهای شنا، جکوزی ها، وان حمام، به اشتراک گذاشتن لباس، یا ظروف غذا خوردن غیر ممکن است.
 
سیفلیس مادرزادی: سیفلیس مادرزادی می‌تواند تأثیر زیادی بر سلامت نوزاد داشته باشد، اما چگونگی این تأثیر به زمان ابتلا به سیفلیس در بارداری و اینکه چه زمانی درمان عفونت در مادر شروع شده است بستگی دارد.
سیفلیس در مادران باردار: مادران باردار مبتلا به سیفلیس می توانند عفونت را به جنین خود منتقل کنند. ابتلا به سیفلیس می تواند منجر به تولد نوزاد کم وزن شود و احتمال زایمان زودرس یا مرده (نوزادی که مرده به دنیا می آید) را افزایش دهد. برای محافظت از کودک،باید در اولین ویزیت قبل از بارداری آزمایش سیفلیس انجام شود و در برخی از افراد باردار نیاز به آزمایش سیفلیس مجدد در سه ماهه سوم بارداری و هنگام زایمان می باشد. در صورت مثبت بودن تست فوراً درمان بیماری شروع شود.در هنگام تولد، نوزاد مبتلا به عفونت سیفلیس ممکن است،علائم بیماری را نداشته باشد. با این حال، اگر نوزاد فوراً تحت درمان قرار نگیرد، ممکن است در عرض چند هفته دچار مشکلات جدی مانند: آب مروارید، ناشنوایی یا تشنج و در نهایت مرگ نوزاد شود.سیفلیس در زنان باردار می تواند باعث سقط جنین، مرده زایی یا مرگ نوزاد در مدت کوتاهی پس از تولد شود. مطالعات نشان داده است تقریباً 40 درصد از نوزادان متولد شده از زنان مبتلا به سیفلیس درمان نشده ممکن است مرده به دنیا بیایند یا در دوران نوزادی به دلیل عفونت بمیرند. نوزادانی که با سیفلیس مادرزادی متولد می شوند ممکن است دچار آسیب استخوانی، کم خونی شدید، بزرگ شدن کبد و طحال، یرقان، مشکلات عصبی منجر به کوری یا ناشنوایی، مننژیت یا بثورات پوستی شوند.
درمان: سیفلیس را می توان به طور موثر با یک رژیم پنی سیلین30 روز یا بیشتر قبل از زایمان درمان کرد. زنان باردار مبتلا به سیفلیس باید فورا تحت درمان قرار گیرند و شریک جنسی آنها نیز باید برای جلوگیری از ابتلای مجدد مادر و بهبود سلامت همسرش تحت درمان قرار گیرند.نوزادانی که در دوران بارداری در معرض سیفلیس قرار گرفته اند باید در بدو تولد به طور کامل بررسی شوند تا شواهد سیفلیس مادرزادی و نیاز به درمان بررسی شود. این نوزادان نیز باید بدون توجه به ارزیابی اولیه یا درمان، پس از زایمان به دقت پیگیری شوند، زیرا نوزادان مبتلا به سیفلیس ارثی یا مادرزادی CS ممکن است در بدو تولد علائم اولیه نداشته باشند اما در صورت عدم درمان مناسب، بعدا علائم (CS) را بروز می دهند این نوزادان اگر در ۳ ماه اول زندگی به طور مناسب درمان نشوند، بیشتر در معرض عوارض مادام العمرCS مانند ناشنوایی، نابینایی و ناتوانی ذهنی هستند.

 

  • گروه خبری : گروه های مطالب,اخبار روز,اخبار آموزشی,اخبار مهم,اخبار کتابخانه,اطلاعیه ها,فیلم های آموزشی,گالری دانشکده,گالری خبرنگار
  • کد خبر : 140136
کلمات کلیدی
مدیر سیستم
خبرنگار

مدیر سیستم